راز ماندن(مرحوم ابولفضل سپهر)

راز ماندن(مرحوم ابولفضل سپهر)

 

 

کوه پرسد ز رود،

 

زیر این سقف کبود

 

راز ماندن در چیست؟    گفت: در رفتن من

 

کوه پرسید: و من؟        گفت: در ماندن تو

 

بلبلی گفت: و من؟

 

خنده ای کرد و گفت:    در غزلخوانی تو

 

آه از آه آبادی

 

که در آن کوه رَوَد،

 

رود، مرداب شود،

 

و در آن بلبل سرگشته سرش را به گریبان ببرد،

 

و نخوانَد دیگر،

 

من و تو، بلبل و کوه ورودیم

 

راز ماندن جز،

 

در خواندن من، ماندن تو، رفتن یاران سفر کرده ی مان نیست، بدان!

 

مرحوم ابولفضل(بهزاد) سپهر

/ 0 نظر / 5 بازدید